Tag Archief van: Weispield

Het is een groot podium

Uitzondering voor gebruik van de Marchjepôle

‘Weispield’, het derde grote openlucht theaterspektakel van Iepenloftspul Bantegea, vindt plaats op de Marchjepôle. Het grootste eiland in het Tjeukemeer. Het bestuur van Marrekrite, de beheerder van de ligplaatsen op het eiland, heeft een uitzondering gemaakt voor het gebruik van de Marchjepôle. Zij willen kijken of de Tsjûkemar een ‘fun-meer’ kan worden zonder de gewone watersporters in de weg te zitten. Daarbij maken ze een uitzondering omdat Spektakel Tsjûkemar een LF 2018 project is.

‘In dat kader vond ons bestuur dat we sowieso ruim naar deze kwestie dienen te kijken’, zegt Lourens Touwen van de Marrekrite. ‘Vanuit deze overwegingen werken wij mee. Vooralsnog is dit een strikte uitzondering op de regel dat we in principe onze voorzieningen niet afsluiten voor bepaalde evenementen. Voorop staat de gewone watersporter in principe altijd op onze plekken terecht moet kunnen.’

Foto: Jacobus de Boer – Adema

Marten Wesselius is Lodo van Hamel

De kracht van het toneelspelende dorp Bantega

Marten Wesselius is Lodo van HamelMarten Wesselius speelt Lodo van Hamel en heeft daarmee de hoofdrol te pakken in ‘Weispield’. Naast zijn inbreng in de artistieke commissie deed de Lemster ook auditie, omdat hij het stuk zo mooi vond. Regisseur Eelco Venema benoemde hem tot Lodo.

Het is de gelaagdheid die Wesselius aanspreekt. ‘Er zit een tijdlijn in het personage’, legt hij uit. ‘In het eerste gedeelte is het een James Bond figuur, een soldaat van Oranje. Een niemand-maakt-je-wat-persoon met een krachtig karakter. Na de pauze verandert dit. Hij wordt wakker op het strand en droomt. De demonen uit het meer brengen hem uit evenwicht. Vreemde types komen voorbij en hij wordt geconfronteerd met de verloren liefde. Het is compleet anders dan in het eerste deel.’

De teksten zitten inmiddels in zijn hoofd. Lodo zelf is bijna omarmd. Van Hamel en Wesselius smelten pas op de dag van de premiere echt samen. Daarvoor is de complete setting nodig. ‘Als alles samenkomt in het stuk, dat voel ik in mijn lijf. Als straks alles op zijn plek is, dat is echt kicken.’

De samenwerking van de toneelgroep tilt het stuk naar een hoger niveau waarbij de personages zonder tekstrol net zo belangrijk zijn als de mensen met tekst. ‘We zijn gelijkwaardig’, gaat Wesselius verder. ‘Lodo is een mooie en indringende rol, maar ik zou dit niet kunnen zonder de anderen. We hebben echt een leuke groep. De dubbelrollen worden samen mooi opgevuld. De personages hebben dezelfde karaktertrekken. Je kunt merken dat het daarom goed werkt.’

De meeste spelers hebben vaker samen gewerkt. Daarbij kennen ze elkaar; bijna iedereen komt uit Bantega en directe omgeving. ‘Het is een hechte groep. Misschien is dat ook wel het geheim. Want samen kun je het zo naar een hoger niveau tillen. En dat met veel plezier. Dat is de kracht van het toneelspelende dorp Bantega.’

Foto: Jacobus de Boer – Adema

Een kijkje achter de schermen

En er zit alweer een repetitie op. Na in Oosterzee uitgezwaaid te zijn door een familie nijlganzen voer de spelersgroep afgelopen zondag onder een grijze lucht naar de Marchjepôle. Het miezerde zelfs een beetje. Later op de dag kwam de zon er gelukkig weer bij en ging de temperatuur weer richting vrij warm. Gelukkig voor de vier jonge Lodo van Hamels. Zij zochten verkoeling in de Tsjûkemar toen ze moesten wachten op hun volgende repetitiemoment.

Vier jonge Lodo van Hamels?

Dat leest u goed! Lodo van Hamel, de held uit ‘Weispield’, is ook ooit jong geweest. Schrijver en regisseur Eelco Venema heeft ervoor gezorgd dat er ook voor de jonge Lodo een rol is weggelegd. Maar 9 voorstellingen is wel een ding. Daarom doen er maar liefst vier jonge Lodo’s mee in ‘Weispield’. En ze doen écht mee. Het is niet zo dat er één jonge Lodo is en drie reserve-jonge-Lodo’s. Nee…, ze spelen ieder op z’n minst in twee voorstellingen. Op de foto krijgen ze op het strand van de Marchjepôle letterlijk aanwijzingen van Eelco. Maak kennis met Hisse Kraak, Hessel van Houten, Hendrik Muurling en Finn Wesselius.

En er moet gedanst worden. Een uitdaging voor Marten Wesselius (Lodo van Hamel) en Janneke Warringa (Juniper, de verloofde van Lodo). De gevechtsscènes zijn lastig, maar het dansen is ook niet makkelijk onder de knie te krijgen. Wilt u zien hoe er gevochten word? Hoe er gedanst wordt? Wilt u luisteren naar de muziek van componist Douwe Dijkstra? Wilt u weten welke jonge Lodo van Hamel u gaat zien? Bestel dan nu uw tickets. Wacht daar trouwens niet te lang mee! Vandaag kwam het bericht binnen dat de eerste zaterdag, 30 juni aanstaande, al is uitverkocht.

[envira-gallery id=”830″]

Foto’s 1, 2, 3, 5, 6, 7 en 8: Jacobus de Boer – Adema. Foto 4: Renske Keulen

De Hand van kunstenaar Bouke Groen

Een 20 meter hoge hand groet u: ‘Goeie!’

De Hand van kunstenaar Bouke GroenDromen en durven te dromen. Dat is de rode draad van ‘Weispield’, het Bantegeaster Iepenloftspul van 2018. Om dit kracht bij te zetten, is kunstenaar Bouke Groen uit Leeuwarden gevraagd om een iconisch beeld te maken. En iconisch wordt het. Groen maakt een hand van maar liefst twintig meter hoog. Van die hand wijst één vinger omhoog. Want dáár blijven veel dromen hangen, in die grote blauwe hemel.

‘Ik ben gevraagd door de regisseur Eelco Venema‘, vertelt Groen. ‘Het idee was om een beeld te creëren dat een functie had voor het iepenloftspul, maar ook een permanente status zou kunnen krijgen.’ In eerste instantie dacht de kunstenaar aan een hoogspanningsmast. De open constructie van het bouwwerk sprak hem hierbij het meest aan. Na gesprekken met Venema en inspiratierondes om de Tsjûkemar, kwam Groen tot de conclusie dat het handgebaar naadloos bij het toneelstuk zou passen.

‘De hand wijst omhoog’, gaat hij verder. ‘Daarmee wordt het landschap gezegend. Daarnaast beeldt het de vanzelfsprekendheid uit van ‘goeie’. Een typische groet die hier bij de omgeving past. En het James Bondgebaar zie ik er ook wel in. Dat sluit weer aan bij het verhaal van Lodo van Hamel, de spion. Voor mij staat het beeld voor je dromen nastreven. Dromen over de toekomst, over wie je bent en wat je wilt. Dromen over iets willen dat je niet hebt. Dromen van een betere wereld. Ja, het is een zware boodschap, maar het handgebaar zelf is heel licht. Ik word hier zeker wel vrolijk van.’

Oorspronkelijk moest het beeld veertig meter hoog worden, dezelfde lengte als een hoogspanningsmast. Inmiddels is de lengte gehalveerd naar twintig meter waarvan de voet (of in dit geval de pols) vijf meter telt en de hand vijftien meter. De hand wordt gemaakt van geschilderd vurenhout, de pols van ijzer. Het blijft een open geheel, zoals een hoogspanningsmast dat ook is. Het kunstwerk wordt geplaatst in een driehoekconstructie, net als de Eiffeltoren. Het geheel wordt daarna verzonken op een ponton vlakbij het strand van de Marchjepôle. ‘Het wordt een iconisch beeld.’

Foto: Johan Westenbroek

Regisseur Eelco Venema: ‘De acteurs spelen met lef.’

Regisseur van Weispield Eelco Venema geeft instructie aan hoofdrolspeler Marten WesseliusHet iepenloftspul ‘Weispield’ van Iepenloftspul Bantegea is gebaseerd op de geschiedenis van de Tsjûkemar en het verhaal van verzetsheld Lodo van Hamel. Eelco Venema is de schrijver en regisseur van het stuk en heeft zich laten inspireren door de omgeving en haar geschiedenis.

‘Ik wist het bestaan niet van de Marchjepôle’, vertelt hij. ‘Maar ik werd gelijk verliefd toen ik er voet aan wal zette. Het natuurlijke podium op het eiland maakt het een toplocatie.’ Eelco wilde een iepenloftspul schrijven dat relevant is voor de plek. Google bood de eerste handvaten. Oud-onderwijzer Popke Popma uit Oosterzee vertelde hem het meest. In de studeerkamer kwamen de verhalen los over Tsjûke en Marchje en Lodo van Hamel. ‘Ik kende Van Hamel eerlijk gezegd niet. Het is een zeer mooi maar ook tragisch verhaal. Zijn leven leest als een jongensboek dat heel abrupt tot stilstand kwam.’

De spion werd het uitgangspunt voor het verhaal met als onderliggend thema ‘durven dromen’. Want Lodo leefde zijn droom en bleef daarin volharden. De toneelvereniging uit Bantega heeft een eigen laag in het stuk. ‘Dat is ook een droom die wordt verwezenlijkt’, zegt hij. ‘Zij staan daar op hoog niveau te spelen op een bijzondere locatie. Ik heb veel vertrouwen in de spelersgroep. Ze staan met veel lef op het podium.’

In mei vorig jaar is Eelco begonnen met het bedenken van het verhaal. Ruim een jaar later staat het stuk. Maar liefst negen keer mag het opgevoerd worden. Eelco werkt graag in het amateurtheater. ‘Ik haal er voldoening uit om mensen te laten floreren op de speelvloer en zowel spelers als publiek een ongekende ervaring te bieden. De essentie blijft met amateurtheater en professioneel theater hetzelfde: een mooi verhaal vertellen.’

Foto: Jacobus de Boer – Adema